Muzyka poważna jest chyba najbardziej tajemniczym i otoczonym stereotypami gatunkiem. Na głowę bije przy tym nawet death metal. Alex Ross udowadniania jednak, że nie taki straszny diabeł jak go malują. XX wiek był wyjątkowo okrutny dla muzyki poważnej. Rewolucje kulturalne i postęp technologiczny przyczynił się do powstania licznych gatunków muzyki rozrywkowej, która zawładnęła słuchaczami. Szalona ewolucja dźwięków trwała nieustannie na zawsze zmieniając oblicze świata i ludzkiej wrażliwości.

Muzyki poważnej i jej twórców nie ominęły również najważniejsze wydarzenia burzliwego minionego wieku. Była orężem III Rzeszy, co Ross bezlitośnie wypomina szczegółowo przypominając współpracę,często dobrowolną, artystów z nazistami. Jednocześnie pisze o trudnych losach tych, którzy trafili do obozów koncentracyjnych i łagrów. Czasem za pochodzenie, opór, kiedy indziej po prostu za muzykę. Istotnym elementem książki jest barnie opisane tło i postacie, które wywarły niebagatelny wpływ na rozwój muzyki poważnej. Przytaczane historie i anegdoty kruszą stereotypy wciągając czytelnika.

Autor nie pomija również konotacji pomiędzy muzyką poważną a mniej ambitnymi gatunkami jak rock czy jazz. The Beatles stoją bliżej Mahlera niż nam się może wydawać. Muzyka XX wieku jak nigdy wcześniej czerpie pełnymi garściami z filozofii, sztuki, literatury. tętni życiem i wymyka się mitom o jej nudnym charakterze. Nagle w opisywanych utworach zaczynamy słyszeć więcej. Więcej emocji, pasji, radości, smutku, a nawet więcej, jakkolwiek absurdalnie by to nie zabrzmiało, więcej dźwięków!

Choć tematyka poruszona w "Reszta jest hałasem" mogłaby sugerować iż jest to pozycja przeznaczona dla konkretnego odbiorcy to zdobyła ona popularność w szerokim gronie czytelników. Być może dlatego, że książkę czyta się jak powieść. Lektura usatysfakcjonuje zarówno wytrawnych koneserów tego typu muzyki jak i laików, którzy odbierają ją jako część szeroko pojętej kultury, o której coś wiedzieć warto no i wypada. Alex Ross podjął się zadania piekielnie trudnego, bardzo ambitnego i odniósł druzgocące malkontentów zwycięstwo, czego najlepszym przykładem są liczne nagrody oraz komercyjny sukces książki.