Profesję kata już wiele lat temu odczarował dla mnie Michel Folco w znakomitej i nieco przewrotnej "Z woli boskiej i katowskiej". Oliver Potzsch tylko ugruntował we mnie przekonanie o tym, że kat był nie tylko normalnym człowiekiem ale również czasem najbardziej sprawiedliwym w swoim otoczeniu. Być może wynikało to z tego, że jak nikt inny wiedział jak cenne jest ludzkie życie.

Połowa XVII wieku, mała miejscowość w Bawarii. Jakub Kuisl uchodzi za człowieka twardego i okrutnego. Ludzie gardzą nim ale jednocześnie się go boją i nic w tym dziwnego - mężczyzna żyje z odbierania życia innym - jest katem. Po serii makabrycznych morderstw trafia do niego rzekoma dzieciobójczyni. Kuisl, korzystając z szerokiego wachlarza dostępnych mu metod tortur, ma za zadanie wymusić na niej przyznanie się do winy. Jest to jednoznaczne ze skazaniem akuszerki na śmierć - albo umrze w powolnych męczarniach, albo przyzna się i spłonie na stosie.

Wbrew opinii rozwrzeszczanej gawiedzi kat nie wierzy w winę kobiety. Podobnie jak ona para się ziołolecznictwem i bynajmniej nie uważa tego za powód do podejrzewania kogokolwiek o konszachty z szatanem i uprawiania mordów rytualnych, których ofiarami najwyraźniej padły dzieci. Prywatne śledztwo,w którym pomaga mu córka Magdalena i zakochany w niej, pragmatyczny medyk. Intryga zatacza coraz szersze kręgi zahaczając o brudne ulice i domy miejscowych notabli, którzy bynajmniej nie wierzą w dobro jednostki, biednej jednostki.

Oliver Potzsch pisząc "Córkę kata" inspirował się historią własnej rodziny. Jego przodkowie to właśnie owiana mroczną sławą dynastia katów Kuisl. Pisarz bynajmniej jednak nie bazował na rodzinnych legendach, ale gruntownie przygotował się do napisania książki sięgając po liczne źródła i publikacje historyczne. Dzięki temu obok interesującej fabuły powieść zawiera zarówno szczegółowe opisy "zabójczego" rzemiosła jak i wiarygodne tło historyczne, którego integralną część stanowi socjologiczny aspekt opowieści. Zawiedzie się więc ten, a raczej ta, która skuszona okładką i tytułem będzie szukać błahej historyjki niedbale osadzonej w losowo wybranym momencie dziejów.

Mała miejscowość, poniekąd odseparowana od świata jest idealnym inkubatorem, w którym pielęgnowane jest zacofanie, gusła mieszają się z panicznym strachem przed diabłem, a oskarżenie jest równe z wydaniem wyroku. Hermetyczna społeczność jest zakłamana i podatna na manipulację. Obrazuje to nie tylko ich stosunek do sprawy brutalnych zabójstw ale również relacje z wykonującym nieczysty zawód Jakubem. Ich okrucieństwo i żądza mordu dorównują temu, które cechuje prawdziwego winnego zbrodni.

Zobacz informacje, recenzje oraz oceny użytkowników na temat książki
Oliver Potzsch - Córka kata