Timothy Snyder, profesor jednej z najbardziej prestiżowych uczelni wyższych na świecie z upodobaniem przypomina o ciekawych, a czasem pomijanych epizodach historii Europy Środkowej i Wschodniej. Amerykański historyk w roli pisarza sprawdza się doskonale, czego nie można powiedzieć o jego wielu kolegach po fachu. Barwnym językiem z wyczuciem godnym twórcy powieści przygodowych, opowiada ciekawe historie, które łączą sisę w wielki obraz rewolucji jakie zachodziły w świadomości narodów w tej części Europy. "Czerwony książę" jest tego doskonałym przykładem.

Dawno, dawno temu żył sobie książę Wilhelm z dynastii Habsburgów, którego "poddani" nazywali "Wasilijem Wyszywanym" z powodu kolorowo haftowanych, tradycyjnych, ukraińskich strojów ludowych, które nosił. Jak przystało na prawdziwą, a nie baśniową postać nie żył długo i szczęśliwie u boku płowowłosej królewny, ale krótko, burzliwe i ze zdecydowanym pociągiem do innych "książąt". Kiedy Wilhelm się urodził zawirowania społeczne zwiastowały kres trwającej niemal pięć wieków hegemonii dynastii w Europie. Kiedy miał 19 lat wybuchła wielka wojna, dla Habsburgów wojna o wszystko. Kiedy miał 23 lata nadszedł koniec świata.

Wilhelm zbuntował się przeciwko ojcu i sam wybrał naród, któremu pragnął dać wolność, pod własnym panowaniem oczywiście. Byli to Ukraińcy, którzy w jego mniemaniu byli waleczni, dzicy i odważni. Autentycznie zafascynowany tym narodem został orędownikiem jego sprawy na zachodzie. Tak zaczęła się jego podróż przez podupadające dwory Europy, mające się ciągle całkiem nieźle arystokratyczne salony, gabinety politycznych przywódców i restauracje wypełnione bohemą. Był to czas naznaczony licznymi skandalami na czele ze związkiem z pewną oszustką i homoseksualnym aferami. Skompromitowany książę chwyta się ostatniej deski ratunku - nazizmu.

Tragiczna historia Czerwonego Księcia to świadectwo czasów, w których żył. Ich najwspanialszych idei, przepychu, honoru, bezkompromisowej walki, szalonych przyjęć, ale i horroru pierwszej połowy XX wieku - wojny, bratobójczej rzezi, upadku wielokulturowych, etnicznie niejednorodnych narodów. Widział z bliska zbrodnie nazistów i bolszewików. Można mu przebaczyć złe wybory, których było mnóstwo. Zawsze pozostał wierny narodowi, który sobie upodobał i z którym autentycznie się utożsamiał.